Een tijd terug wist een ex-collega me te vertellen dat ze zich in een nieuw avontuur had gestort. Ze zong sinds kort bij een soort zangkoor: de Valse Teefjes. Het boeide me wel, vooral omdat het niet zo’n alledaags zangkoor was. Het koor bestond uit een hele meute vrouwen die erop los zongen, met nogal wat valse noten, ze hadden hun naam niet gestolen.
Ondertussen hebben ze al heel wat kunnen oefenen, hebben ze hun eigen site en zijn ze ook een dirigente rijker en klinkt het alles behalve vals. De liedjes die ze brengen bevatten heel wat humor. Soms zijn het bewerkingen van gekende nummers, vertalingen in het West-Vlaams, Aalsters en natuurlijk Gents.
Ik heb alvast genoten van de chocomouse (zowel het recept op muziek, als het gerechtje zelf) op hun eerste grotere optreden in de zaal van de Vieze Gasten.
Ze hebben ondertussen ook Youtube ingepalmd.
Daar zullen na de Gentse feesten nog wel wat meer filmpjes te vinden zijn, gezien ze dan in de Spiegeltent optreden.
Nostalgie op en top, jawel….
Het leek alsof de vorige 3 films helemaal nog niet zo lang geleden verschenen.
Een simpel gebaar als een koffer die opengaat en een hoed die op de grond valt, en het publiek kraait het al uit van de pret…Indy’s back.
En dan neemt de film je op sleeptouw, van begin tot einde, alleen zoals een indy film het kan. Niet het flitsende, snelle van de huidige (film)maatschappij, wel ouderwets actiespectakel en spectaculaire achtervolgingen, waarvan je weet dat het toch wel goed afloopt, maar je desondanks op het puntje van je stoel laat zitten.
Misschien een beetje jammer van het mindere scenario, maar er is nu eenmaal meer aan een Indy-film dan enkel het verhaal.
Verder zeker vermeldenswaardig:
De terugkeer van de oude liefde van Indy: Marion Ravenenwood,
Indy die een nucleaire explosie weet te overleven in een met lood belegde frigo (er was er toevallig eentje in de buurt ), of het drijfzand waar sidekick Mutt Williams hem probeert uit te halen door hem een grote slang toe te werpen…. tja, Indy en slangen, right
Mutt Williams alias Shia LaBeouf (A Guide to Recognizing Your Saints, Constantine) doet het trouwens schitterend naast de grote Harrison Ford. Tegen het einde van de film is het dan ook overduidelijk wie de volgende Indiana Junior wordt…
Alweer wat verlengde weekends geleden trok ik erop uit met 2 vriendinnen richting het dure maar adembenemende ‘Londen’. 3 dagen zoveel mogelijk doen is niet evident in Londen, dus ik heb zo’n klein vermoeden dat dit alweer niet m’n laatste bezoek was.
De voorgaande beperkten zich tot een bootvaart, kennismaken met de Big Ben en de Towerbridge, de wisseling van de wacht en ook nog lang vertoeven in de vele shops en SegaWorld.
Deze keer, wat meer tijd, dus tijd voor….cultuur. Een veel te ruim aanbod was het eerste wat me direct wel opviel en na lang wikken en wegen werd gekozen voor een voorstelling van King Lear in the Globe en de musical van Lord of The Rings.
King Lear deed ons net iets te snel wegdommelen. Typische shakespeartaal, weinig actie en om zo op een avond buiten in de eerder frisse lucht te zitten deed ons toch maar beslissen na deel 1 er de brui aan te geven. De helft van de karakters waren al dood, de andere helft zou ook wel volgen,… zonder ons.
In het ‘Theatre Royal Drury Lane’, goeie plaatsen en een voorstelling die best nog langer dan de 3 uren had mogen duren. Er was duidelijk wat inspiratie gezocht bij Cirque Du Soleil die van de avond meer maakte dan enkel ‘een musical’. Lord Of The Rings in z’n beste kleedje dus…
‘t was even wennen in de cinema toen de eerste noten uit de keel van Johnny Depp schoten, maar in een film gebasseerd op een broadwaymusical, kan dat ook niet anders natuurlijk.
Leuk verhaal, een schitterend ‘dark’ Londen met kleuren zoals alleen… idd Tim Burton het kan weergeven. Hij doet het weer helemaal zo op z’n eigen manier dat je al na 2 minuten volledig in de film zit (en al lang de inleiding van één of andere filmkenner voor de film vergeten bent)
Jawel dit was duidelijk een film van zijn hand, en wat voor één…. een must see, da’s zeker.
Natuurlijk toch ook even de schitterende rol van de andere ‘barber’ Sacha Baron Cohen vermelden, kwestie van de donkere film van wat humor te voorzien zullen ze gedacht hebben
In een maatschappij waar tv het meer en meer lijkt te winnen van radio, geraak ik de lichtbak waar over het algemeen toch niks op te zien is zo stilaan beu. En zo zat ik op een zondagavond in m’n auto en (her)ontdekte de echte radio-luisterboeken zoals ze te horen zijn op radio Klara.
Een leuk verhaaltje dat een fijn einde aan m’n weekend wist te breien, en het werd nog beter afgesloten met de boodschap dat alle verhaaltjes downloadbaar waren op deze site… en dat alles … gratis ende voor niks!
46 verhaaltjes staan er al op van gemiddeld 20 minuten, perfect om mee in slaap te vallen…
net als vroeger
Lui zoals ik nu eenmaal ben… stel ik een verslagje over m’n 3D avontuur in de Kinepolis dag na dag uit. Gelukkig zat ik daar niet alleen in de zaal vorige week zondag en zijn er van de mede-film-bekijkers nog mensen die es hun ongezouten mening op’t internet gooien. En aangezien mijn gedacht erover wel redelijk overeenkomt…. go see gentblogt
Ook voor mij, eerder zwak verhaal, 3D was wel leuk, maar … toch wa duur in vergelijking met een gewone film.
En voor de rest, tja, … dé grote boodschap… alle mannen hebben dezelfde zwaktes… zelfs als het helden zijn
Oftewel ‘Varekai’, de laatste show van Cirque du Soleil was weer één en al genieten.
Na m’n ‘Saltimbanco’ avontuur heel wat jaren geleden was het tijd om de zee van witte tenten terug te gaan opzoeken.
Het verhaal begint met Icarus, die uit de lucht komt gevallen en diep in een woud terechtkomt,…in een buitengewone wereld… een wereld waar de ongewoonste dingen gewoon zijn. Een wereld genaamd Varekai.
En dan is het doorheen de voorstelling op zoek… naar de ziel van de nomaden, maar daar moet niet zo lang naar gezocht worden…
En tot slot….
twee van de meest indrukwekkende acts:
All things appear and disappear because of the concurrence of causes and conditions. Nothing ever exists entirely alone; everything is in relation to everything else. ---
Buddha
the eyes open slowly (while) the soul is already there...
de aard van de geest heeft basis noch oorsprong: net zo min als de hemel kun je hem vinden door opzoekingen -- Buddhaguhya
), of het drijfzand waar sidekick Mutt Williams hem probeert uit te halen door hem een grote slang toe te werpen…. tja, Indy en slangen, right 
